Archives

Gnocchi, sen ne güzel bir şeysin!

Gnocchi kelimesi bir şey ifade etmiyorsa İtalya’ya henüz yolun düşmemiş demektir. Eğer Gnocchi kelimesi çok şey ifade ediyorsa, İtalya’da, muhtemelen kuzeyinde, nefis bir gnocchi yemişsin demektir. İtalya’ya gittiğin halde, pek bir şey ifade etmiyorsa, ya kötü yapılmış bir gnocchiye rastlamışsın demektir ya da bilinmeyen bu lezzeti denememişsin demektir.

Peki nedir bu gnocchi dersen anlatımı çok basit. Ama nasıl yapılır bu gnocchi dersen, işte o biraz zor… Kuzey İtalya’nın, özellikle Emiglia Romana ve Veneto bölgesinin en sevilen yemeklerinden gnocchi. İlk yemek grubunda, çorba veya makarnaya alternatif olarak yeniyor. Kendisi aslen tam bir makarna olmasa da, makarna soslarıyla yapıldığı için makarna tadında yeniyor. Bir çok yemekte olduğu gibi gnocchi için de bölgeden bölgeye değişen bir çok tarif var İtalyan mutfağında ama temeli haşlanmış patates, un ve yumurta aslında. Alternatif tarifler, bunların yanı sıra başka mazlemeler ekliyor; mesela tadını zenginleştirmek için ricotta, yoğunlaştırmak için tereyağı, hafifletmek için maydanoz, vb. Başka mutfaklara da taşınmış gnocchi, mesela Hırvatistan’da sıkça yapılan bir yemekmiş. Aynı zamanda hamuruna patates koymadan yapan fransızlar da, fırında beşamel sos ile pişirip, “gnocchi a la parisienne” yani Paris usulü gnocchi demişler kendisine.

Read more… →

Tek kişilik tören gibi bir akşam yemeği…

Tek başına yemek yemekten pek keyif almayan ben, kendim için yemek pişirmekten de kaçınırım. Benim için yemek yeme anı çok güzel bir tören gibidir adeta, e tek kişilik tören de pek olağan değil. Peki, yemeği yine tören haline getirmek isteyip pek de fazla uğraşmak istemediğimiz  durumda ne yapmak gerek? Üstte görünen en lezzetli tek kişilik menüyü sadece 20-25 dk içerisinde hazırlamak ve sonrasında belki bir kadeh kırmızı şarap ile her birinin keyfini çıkarmak gerek.

Read more… →

Roma’ya gitmek demek tadına doyulmaz İtalyan mutfağı ile buluşmak demek…

Roma’ya gitmek demek İtalyan mutfağı demek, Roma’ya gitmek nefis pizzalar yemek demek, Roma’ya gitmek birbirinden güzel şarapları bolca içmek demek… Ama tüm bunların keyfine varmak için, Roma’da nerede ne yenir, ne içilir bilmek gerek…

Buyrun Kasım 2012 seyahatinden seçme restoranlar…

İlk yemeğimizi yediğimiz ve gezinin sonunda 1 numara ilan ettiğimiz Ristorante Ciro&Ciro; Via (sokak) delle Capelle ‘de yer alıyor yani ünlü Navona meydanından Pantheon’a çıkış yolu üzerinde. Küçük bir meydanda, birkaç restaurantla bir arada. Düşünmeden tamamen mekanın sıcaklığı ve şairane şef garsonun daveti üzerine girdik. Dışarda oturma imkanı sunduğu için de ayrıca güzeldi. Garsondan bize önerilerde bulunmasını istediğimizde ise hızlı hızlı bir şeyler söyledi, bazı malzemeleri bizim için değiştirdi ve ortaya muhteşem iki pizza çıktı.

Read more… →

Roma’da pazar gezmek…

İtalyan bayrağındaki renklerden kırmızının domatesi, yeşilin fesleğeni ve beyazın da sarımsağı simgelediğine inanıyorsanız siz de Roma pazarlarında gezerken kendinizi kaybedeceksiniz demektir. (Tabi renklerin aslını da unutmadan söyleyelim: yeşil doğayı, beyaz Alpler’deki karı ve kırmızı da bağımsızlık savaşında dökülen kanı simgeliyor aslında.)

Şehir merkezinde, pek sevilen meydan Piazza Navona’nın hemen yakınında bulunan Campo de’ fiori tipik İtalyan pazarlarının turistler için biraz daha güzelleştirilmiş hali. Pazarın kurulduğu meydanın tarihi çok çok eskilere dayanıyor. Meydan Basilica di St. John Lateran ve Vatican arasında bir koridor oluşturduğundan ticari bir hareketlilik kazanmış. Meydanı kesen sokakların herbirinde ayrı bir şey varmış eskiden; anahtarcılar sokağı, şapkacılar sokağı, terziler sokağı gb. Şimdilerde hergün öğle saatlerine kadar yiyecek pazarı olarak, öğleden sonraları ise çiçek pazarı olarak devam ediyor hayatına.

Bu pazarın bizim pazarlardan en büyük farkı tüm yiyeceklerin doğal olmasıydı bana göre. Fotoğraflarda sebzelerin renkleri, şekilleri dikkatinizi çekecektir. Başka bir büyük fark da aslında pazarda şarap satılıyor olması, yani günlük yaşamın içinde olduğunu hissettiriyor şarabın.

Akdeniz ülkesi olmasından mıdır bilemedim, Kasım ayında nefis kokan çilekler ve frambuazlar vardı pazarda. Tadı da kokusu kadar güzeldi çileğin. Çeşit çeşit soslar, marmelatlar, makarnalar, baharatlar yani kısaca İtalyan mutfağından örnekler var pazarda. Sosları ve marmelatları tadabileceğiniz tezgahlar var. Bir parça kraker üzerine istediğiniz sostan sürerek tadabiliyorsunuz ve sonra bayılarak alıyorsunuz. Baharatlardan özel karışımlar yapılmış. Carbonara için karışık baharat mı istiyorsunuz ya da bruchetta için bir baharat ya da makarnaya koymak için? Tezgahın başına gittiğinizde hemen anlatmaya başlıyor hararetli konuşan bir italyan; bu baharatı zeytinyağında 3 dk pişireceksin sonra krema ekleyeceksin sonra da taze haşlanmış makarna… diye devam ediyor. O anlattıkça iştaha gelip hepsinden 100 gr alabilir miyim diyorsunuz. Baharatların olduğu tezgahtan uzun süre ayrılamıyor insan çünkü italyan tezgahtarımız aynı zamanda bir aşçı ve ayaküstü tarifler veriyor.

Sadece kurutulmuş domates tezgahında bizim aşçı tezgahtarın tanıtımı 15 dk sürdü. İtalya’nın her bölgesinden domatesin ayrı ayrı olduğunu, 3 farklı kurutma yönetmi olduğunu, tuz oranlarının farkını… O sırada bizdeki Çağatay yolda programının Slovak versiyonu da aşçımızı ve onu hayran hayran dinleyen bizi kameraya alıyordu. Yine mecburi olarak bir kaç çeşit daha alarak kasaya doğru yönlendik. Pazardan ayrıldığımızda çantanın içinden şahane kokular geliyordu.

Pazarın olduğu meydanın etrafı da çok hareketli ve ilginç mağazalara ev sahipliği yapıyor. Bu fotoğraftaki gibi karışık vitrinler ve içi daha da karışık dükkanlar var. Şarap, çikolata, kek, pasta, makarna, zeytinyağı, sos, bisküvi ve aklınıza gelebilecek her türlü şeyin birarada bulunduğu dükkanlar.

Üstteki fotoğraf en çok etkilendiğim pastane vitriniydi. Pasta konusunda İtalyanlar beni biraz hayal kırıklığına uğrattı maalesef. Pastanelere girip hiçbirşeyden etkilenmeden çıktığımız oldu. Çünkü genel olarak kek ve çörek ağırlıklı ürünler var. Bol çikolatalı, üzerinde sanatsal gösterilerin yapıldığı pastalar mevcut değil. Ve keklerde portakal aroması baskındı. Yine de en sevdiğim panettone adında kek ekmek arası bir şey oldu. Ne kek kadar yumuşak ne de ekmek kadar yoğun.Milano’nun sembollerinden olduğunu ise sonradan öğrendim. Heryerde olması ve büyük olanların hediyelik ürün olarak paketlenmiş olmasından İtalyanlara özgü olduğu anlaşılıyordu.

Croissant konusunda da ayrı bir hayal kırıklığı yaşadığımı da belirtmeden edemeceğim. Otelde kahvaltıda çeşit çeşit croissantlar vardı ama hiçbiri orjinal fransız kruvasanlarına benzemiyordu. Hepsi tatlıydı. Sade olanların da üstüne pudra şekeri serpilmişti ama yedikten sonra anladım ki pudra şekeri olmasa da hamurun içinde bolca şeker mevcutmuş zaten. Kıvamı ise yine biraz ekmeğe benziyordu.

İçinde krema dolgusu olan keklerin hakkını vermem lazım; harikaydı! Tramisu da yine portakal aroması olduğundan pek beni cezbetmedi diyebilirim. İtalya’da daha önce yemediğim ama Paris’te bir italyan restaurantında yediğim panna cotta’yı yerinde yemek için heyecanlıydım ama karşıma bambaşka bir şey çıktı. Türkiye’de de yapılıyor artık bir çok restaurantta ve genelde yoğun bir kıvamı oluyor. Jelatinle sertleştirilmiş krem karamel gibi diyeyim pek açık olmasa da bu ifade. Ama orda yediğim oldukça hafif ve köpüksüydü.Sadece iki restaurantta tadabildim ve ikisini de beğenmedim sanırım. Profiterol ise başka bir hayal kırıklığıydı ama onu yediğimiz restaurant çok ünlü olmasına rağmen pek salaş ve ucuz bir yerdi, bu yüzden de kötü olmuştur diyebilirim belki. Ama ben de bir keresinde fransız “pasta sanatçısı” Pierre Herme’nin kitabından italyan profiterol tarifi olarak deneme yapmıştım ve sonuç yine bizim bildiğimiz profiterolden çok farklıydı. Dolgu kreması köpüksü bir krema ve çikolata sosu ise sos gibi değil de içecek kıvamındaydı. Özetle pasta konusuna meraklı biri olarak Roma’da aradığımı bulamadım diyebiliriz galiba.

Tabi bu durum yemek konusunda ne kadar başarılı olduklarını gölgelemez. Yemeklere ayrıca restaurant önerileri ile birlikte yer vereceğim için girmeyeceğim ama sadece sarımsaklı ekmek ve üzerindeki domates bile hayranlık uyandıracak kadar başarılı! Pazar konusunda meraklı olanlara tipik bir italyan pazarı olan ve turistik hareketlerin yer almadığı Testaccio pazarını tavsiye ederim. Zira bu semt turistik alana yakın ama dışında kalmış, tamamen italyanların olduğu bir semt. Pazarı ise çok renkli ve hareketli. Ama turistik olmadığı için ve o semtte fotoğraf makinesine pek semptaik bakmadıkları için pek kayda değer fotoğraflar çekemedim. Ama tam görmek istediğim italyan pazarı manzarasını gördüm diyebilirim.

Roma hakkında diğer yazılarım:

Roma’dan siyah beyaz fotoğraflar ve masalsı hikayeler

Roma’dan restaurant hikayeleri

İtalyan işi yemekler

 

Viva la Pizza!!!

İtalyanca öğrenmeye başladığımdan mıdır nedir, bugünlerde sürekli italyan mutfağı hakkında okuyorum, araştırıyorum, denemeler yapıyorum. Pizzayı ilk denemem güzel sonuçlandı ama muhteşem sonuçlanmadan burada yer almasını istemedim. Hatta ilk denemede 3 tane pizza yaptım ve ikincisi birinciden, üçüncüsü ise hepsinden güzel olmuştu. “Hımm, demek ki giderek ustalaşıyorum” dedim 🙂 Özellikle de hamuru havada döndürerek büyütmeye çalışma konusunda yaptığım şov görülmeye değerdi 🙂

Read more… →